Alles lijkt PERFECT bij ‘Blind getrouwd’, maar één vraag houdt Vlaanderen bezig: WIE GAAT ALS EERSTE BREKEN?

Verliefd zijn op het gevoel van verliefd te zijn. Verder komen we nog niet in de eerste afleveringen van ‘Blind getrouwd’. En dat begint ondertussen aardig te vervelen.
De zomer loopt ten einde, dan wil een mens zich al eens settelen. VTM gooit de netten weer uit om singles te lokken in een als experiment vermomde val: het blinde huwelijk. Gelijkaardig aan die andere dromenvanger op tv: Blind gekocht. Alleen kun je dat huis achteraf nog met een meerprijs verkopen, de marktwaarde van de deelnemers zakt na deze publieke passage waarschijnlijk aanzienlijk. Tenzij je ambities hebt als influencer. Ah wacht, dat hebben ze allemaal, zegt u?
Uit 1.500 “gelukzoekers” plukten liefdesgoeroe Goedele Liekens en haar hulppsychologen Nina en Lennart vier koppels. Eigenlijk zouden we die gesprekken liever zien. Hoe ze een soort memoryspel spelen met pasfoto’s en pro- en contralijstjes. Zet daar eens een camera op! Nu blijft de verantwoording vaak steken in: “Hij heeft toch ook die gevoelige kant waar zij zo naar verlangt”. Feit is wel: deze singles zijn klaar om heel Vlaanderen te tonen wat er in hun rugzak zit. En allemaal hebben ze vrienden die vol mededogen pitchen waarom nét zij de liefde verdienen. De ene durfde zich lang niet open te stellen, bij een ander zitten er twee dochters mee in de package deal. De een heeft kanker overwonnen, de ander dealt met een trauma aan Sint-Niklaas, de stad. En nog een ander heeft een obsessie met het nummer 22. Genoeg stof voor larmoyante voorpret dus.
De eerste halte in het trouwproces is sinds vorig jaar de geblinddoekte kennismaking, het voeldoosmoment, zeg maar. De eerste check van lengte en haardos op de tast. En dan plots de beste toenaderingspoging die we sinds MeToo gehoord hadden: “Mag ik u een knuffel geven zonder in uw personal space te komen?” Er liggen in ieder geval een paar liefdestips voor het rapen. Of wat dacht u van de ultieme manier om een intieme fotoshoot te begeleiden? “Fluister je favoriete frituursnack in haar oor.” Het antwoord was nogal onheilspellend: “een twijfelaar”.
En dan moest de echte romantiek nog volgen. Op de trouwfeesten werd AI aangehaald om geloftes uit te schrijven, om advies te vragen of om de openingsdans te kiezen. Wat een hartstocht! Het orkest in de montage draaide ondertussen overuren. Arpeggio’s als vlinders in de buik, tremolo’s die de serotoninekraan opendraaien … Om te zien hoeveel roze wolken er dit jaar met gedonder uiteenspatten, is het wachten op het gevecht met de dagelijkse sleur in de volgende afleveringen. Maar wat ons voorlopig het meest ontroert, is niet de liefde tussen twee onbekenden, wel de hunkering van deze deelnemers naar een mijlpaal in hun leven, en die mogen benoemen. Je deel voelen van de groep, of net je eenzame vrienden zoiets gunnen. Dat is nog eens een traan en een viool waard.




